عربستان سعودی و برخی از کشورهای حاشیه‌ای خلیج‌فارس به‌همراه برخی کشورهای وابسته‌ی عربی به‌شدت از نفوذ ایران در جهان عرب آشفته‌اند. تا حدی که دست به اقدامات سراسیمه و آشفته‌ای می‌زنند که بعد از مدتی جز افتضاح سیاسی و دیپلماتیک، چیزی به بار نمی‌آورد؛ شبیه آنچه در ائتلاف 34 کشور برای مهار ایران آن را دیدیم.

کشور ما در جایگاهی در سطح منطقه‌ای و بین‌المللی قرار دارد که لاجرم تبدیل به یک مدل سیاسی-فرهنگی مطلوب نزد ملت‌های منطقه شده است. ارائه‌ی یک سیاست چندصدایی از جانب نخبگان سیاسی و فریاد کشیدن آن‌ها روی هم، باعث ارائه‌ی یک تصویر نامطلوب از ایران خواهد شد.

پیش از این در یادداشتی با عنوان «این خطر جدی است» به شواهدی اشاره کرده بودیم که نشان می‌داد ناکامی‌های پی‌در‌پی دولت یازدهم در انجام وعده‌هایی که به مردم داده و هنوز هم می‌دهد، طبیعی به نظر نمی‌رسد و بیم آن می‌رود که برخی از این ناکامی‌ها در عرصه‌های اقتصادی، سیاست خارجی، حفظ حرمت ایرانیان در مجامع بین‌المللی و رسیدگی به امور محرومان و مستضعفان، عمدی باشد.

قطعاً دولت در چنین شرایطی دارای منفعت است. به‌هرحال دولت ارز را به بانک مرکزی داده و از این بانک ریال می‌گیرد. بانک مرکزی هم ارز را با قیمت 3300 تومان به دولت داده و این اختلاف نرخ ارز را که درحال‌حاضر به حدود 800 تومان رسیده است، برای خودش برمی‌دارد. یعنی بانک مرکزی هر روز به صراف‌ها مقدار مشخصی ارز می‌دهد تا این ارزها را با نرخ مشخصی بفروشند.

دلایل فراوانی برای ناکامی در یافتن شغل وجود دارد اما یکی از مؤلفه‌هایی که بشدت در این زمینه خودنمایی می‌کند وجود بازنشستگانی است که با وجود پایان قانونی دوره خدمتشان، کار را ترک نمی‌کنند.

آرشیو

روز : ماه : سال :