وظیفه‌ی دولت تنها اداره‌ی امور روزمره نیست. دولت جهت رسیدن به هدف غایی، باید برنامه‌ریزی نماید. شرایط موجود را واقع‌گرایانه بسنجد، برنامه‌ای قابل اجرا و نیز قابل سنجیدن طراحی نماید و همچنین به تلاش برای حل مشکلات کنونی اکتفا نکند، بلکه امکان بروز مشکلات را از بین ببرد. به بیان دیگر، قدرت پیش‌بینی را دارا باشد. هنوز پس از گذشت سی‌ونه سال از انقلاب اسلامی، کشور با برنامه‌های تقلیدی اداره می‌شود.

اصلاح‌طلبانی که در ابتدای دولت یازدهم از دولت روحانی با عنوان رحم اجاره‌ای نام برده بودند، حال و در ابتدای دولت دوازدهم احتمالاً مطمئن شده‌اند که پروژه رحم اجازه‌ای به عکس خود بدل شده است.

طبق دیدگاه نظری دولت، توسعه و ارتباط با کشورهای توسعه‌یافته اولویت اصلی است و هر چیزی که بخواهد مانع این ارتباط و توسعه باشد، باید از مقابل برداشته شود. بر همین مبنا، حتی استقلال هم اولویت ندارد.

با مطالعه‌ی سیره‌ی سیاسی امام (رحمت الله علیه) به خوبی روشن می‌گردد که اندیشه‌ی ایشان با تنش‌زدایی ‌ـ‌که از اصول مهم آن، عدم مداخله در امور دیگران و عدم حمایت از مخالفین نظام‌های دیگر و از جمله طاغوت‌هاست‌ـ به هیچ وجه، سازگاری ندارد.

بیست و یکم تیرماه سالروز قیام مردم مشهد علیه کشف حجاب به‌عنوان روز عفاف و حجاب نام‌گذاری شده است. به همین مناسبت نگاهی آسیب شناسانه و تحلیلی به وضعیت کنونی مسئله عفاف و حجاب و مدیریت فرهنگی کشور در این زمینه با هدف تبیین روند طی شده خواهیم داشت.

آرشیو

روز : ماه : سال :