با چند ملیتی شدن مبارزه علیه اسرائیل، و گسترش این جنبش خودانگیخته و مردمی و مستقل بتدریج برخی سازمانهای بین المللی و حتی دول اروپایی ناچار به همراهی شدند.

به گزارش نیلکوه به نقل از راه دانا؛ دکتر الهه خانی در یادداشتی درباره جهانی شدن مبارزه علیه اسرائیل نوشت:

قریب به دو دهه است که مبارزات ضداسرائیلی از جنگ ظاهرا «اسرائیلی – فلسطینی » یا «اسرائیلی – عربی» خارج شده و در حال تبدیل به یک جنگ «جهانی – اسرائیلی» است. شاید بتوان ریشه و تبار این تغییر معادله جنگ را به سفر صد تن از دانشجویان آمریکایی و اروپایی به غزه و شهادت ریچل کوری دانشجوی آمریکایی مرتبط دانست. وقتی برای نخستین بار یک دختر مسیحی و غیرمسلمان و غیرعرب که صرفا با انگیزه انسانیت به غزه آمده بود، زیر چرخ بولدزرهای اسرائیلی خورد شد. شهادت ریچل کوری، نوعی حرکت بیدارگرانه و تکان آور برای اروپاییها و آمریکایی های زیادی شد. این اثر و جوشش طبیعی خون شهید است. پس از آن موج سفر اکتیویستها، خبرنگاران، عکاسان، حتی پزشکان و.. به غزه و کرانه باختری شکل گرفت، کاروان های کمک رسانی دریایی برای غزه به راه افتاد و پس از مدتی جنبش جهانی تحریم اسرائیل BDS پا گرفت. اما از آن پس در کنار کشتار فلسطینی ها، شاهد کشتار و دستگیری گسترده اروپاییها و امریکاییهای حامی فلسطین نیز بودیم. چند ماه پس از ریچل کوری، تام هارندال دانشجوی عکاسی انگلیسی در حال دفاع از کودکان فلسطینی کشته شد، پس از آن برایان ایوری صورتش را از دست داد، به حنجره جیمز میلر فیلمساز انگلیسی در حال فیلمبرداری شلیک شد، ویتوریو آریگونی نویسنده ایتالیایی که تمام زندگی اش را وقف غزه کرده بود، به طرز فجیعی به شهادت رسید، جولیانو مرخمیس کارگردان یهودی ضداسرائیلی تیرباران شد، کِیت ادواردز ، کوییوا باتِرلی ، ، تریستِن آندرسِن ، بیانکا زامیت و فرد اِکبِلَد و... شهدا و مجروحان بعدی بودند.

با چند ملیتی شدن مبارزه علیه اسرائیل، و گسترش این جنبش خودانگیخته و مردمی و مستقل بتدریج برخی سازمانهای بین المللی و حتی دول اروپایی ناچار به همراهی شدند. در راس آنها سازمان یونسکو، با قطعنامه ها و مواضعی همچون عدم وجود هر گونه ارتباط میان یهودیت و مسجد الاقصی و.. خشم صهیونیستها را برانگیخت تا جایی که اسرائیل و آمریکا مجبور شدند این سازمان دست ساز خود را ترک کنند.

جهانی شدن مبارزه سبب شده اینک مقاومت علیه اسرائیل نه فقط نظامی و مسلحانه، که به حوزه های هنری و فرهنگی و علمی نیز تسری یابد و حتی سلبریتی ها نیز به آن بپیوندند. حامیان اروپایی و آمریکایی فلسطین و نیز نسل نو فعالان فلسطینی، با زبانی بین المللی و متنوع به خوبی توانسته اند افکار عمومی جهانی را نسبت به اشغالگری، تبعیض نژادی، نسل کشی، ایذای کودکان، کشتار تظاهرات های مسالمت آمیز توسط اسرائیلی ها برانگیخته سازند. به عنوان مثال، در تظاهرات روز نکبت امسال در انگلستان (کشور مبدا صهیونیسم) عهدالتمیمی دختر فلسطینی اسارت کشیده، به سخنرانی پرداخت. از این رو اسرائیل مجبور شده مبالغ هنگفتی برای مبارزه با جنبشهای جهانی مثل BDS و تغییر افکار عمومی جهانیان نسبت به این رژیم اختصاص دهد.

اما آنچه در این میان، جای سوال و تعجب است، عدم پیوند و حمایت و حتی ارتباط تبلیغاتی بین فعالان جهانی با کانون مقاومت ضداسرائیلی در منطقه یعنی «ایران» است. نهادهای مسئول در زمینه حمایت از آزادی مردم فلسطین اعم از وزارت خارجه، سازمان فرهنگ و ارتباطات، صدا و سیما، سازمان تبلیغات اسلامی و.. تاکنون تکاپوی خاص و چشمگیری برای حمایت یا حتی دعوت ساده از فعالان جهانی جنبش های ضداسرائیلی نداشته اند. در کنفرانسهای مختلف، تجمعات مردمی، برنامه های رسانه ای و.. تنها به حضور چهره های خاصی از جهان عرب و اسلام اکتفا میشود و حلقه پیوندی بین ایران با فعالان جهانی که بسیاری از آنها خود متمایل به همکاری با ایران هستند، صورت نمیگیرد. به عنوان نمونه، با وجود گذشت حدود دو دهه از شهادت ریچل کوری، تاکنون والدین وی به ایران دعوت نشده اند. خانواده و دوستان سایر شهدای اروپایی و آمریکایی نیز همین طور. و حتی بسیاری از مردم ایران نمیدانند که چنین شهدایی وجود دارند.

مورخان و پژوهشگران سرشناسی که گاه بخاطر نقد اسرائیل یا هولوکاست متحمل زندان و حبس و اخراج از دانشگاه و.. شده اند، هیچگاه در رسانه های ایران پررنگ و شناسانده نشده اند: شخصیت هایی همچون ایلان پاپه (مورخ اسرائیلی از سران بی دی اس)، میکوپلد (فرزند ژنرال اسرائیلی از مخالفان سرسخت اسرائیل)، دیوید ایروینگ (مورخ اتریشی زندانی شده)، پروفسور روبرت فوریسون (مورخ فرانسوی زندانی شده)، گرمار رودولف (شیمیدان آلمانی زندانی شده)، گرد هوسنیک (مورخ اتریشی محکوم شده)، گیلعاد آتزمون (نوازنده ساکسیفون از مبارزان سرسخت با اسرائیل)، راجر واترز (خواننده سرشناس ضداسرائیلی)، مایکل هارت، نایک میسون، لوپه فیاسکو و دهها خواننده دیگر منتقد اسرائیل، بازیگران و سینماگران سرشناس منتقد اسرائیل (جرج کلونی، نایدو، اما تامپسون، آنتونی بوردیان و..)، یهودیان ضدصهیونیست و..

نتیجه این عدم ارتباط گیری و انزوای خودخواسته، فاصله گرفتن تدریجی بخشی از افکار عمومی نسبت به آرمان آزادی فلسطین بوده است. چرا که در خلا اطلاع رسانی صحیح، و فعالیت مداوم شبکه ها و صفحات مجازی اسرائیلی با پمپاژ انواع شایعه ها و شبهه ها برخی گمان کرده اند «تنها ایران است که در حال مبارزه با اسرائیل و دفاع از فلسطین است»! یا «تمام سرمایه های کشور برای فلسطینی ها خرج میشود»! یا «فعالیت های ایرانیان (دفاع سیاسی یا ورزشی و تجمعات مردمی مثل روز قدس)، تاثیر قابل توجهی بر بیداری جهانی یا تضعیف اسرائیل نداشته است»!

این سستی رسانه ای و تبلیغاتی در زمانه ای که جنگ اصلی در دنیا جنگ رسانه ای است و رهبر انقلاب تاکید بر آرایش جنگی در این حوزه دارند جای بسی سوال و تامل دارد. درست در حالیکه اسرائیل توانسته، عربستان، امارات و کوتوله های عربی را با خود متحد کند، ایران نسبت به ایجاد یا تحکیم یک جبهه متحد فرهنگی با همفکرانش در غرب قصور کرده است. برخی نهادهای ما علیرغم تغذیه از بودجه فرهنگی کشور در روشهای خنثی یا تاریخ انقضا گذشته خود گیر کرده اند و متاسفانه داعیه مبارزه نیز دارند. با مثالهای بارزی نظیر: عدم تولید و پخش سریالها و فیلمهایی با موضوع فلسطین و مبارزه با اسرائیل (در کنار صدها فیلم آمریکایی و کره ای)، شیوه های کهنه و تکراری تجمعات ضداسرائیلی مثل روز قدس (برخلاف شیوه های تبلیغاتی خلاقانه و جذاب جهانی با همین موضوع) و...

امید که به برکت روز قدس این میراث حکیمانه امام خمینی (ره) که نقطه مبدا و منشا مهمی در بیداری جهانی است، با پیوند همه آنان که علیه غده سرطانی اسرائیل مبارزه میکنند که به فرموده رهبرمان «از هر کس با اسرائیل مبارزه کند حمایت میکنیم» شاهد تحقق بشارت بزرگ ایشان در نابودی اسرائیل تا پیش از سال 2040 باشیم.

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

آرشیو

روز : ماه : سال :