ترکیه و عربستان در نشست امنیتی مونیخ، مواضع ضدایرانی خود را به‌صراحت بیان داشتند. علل این موضوع را می‌توان با استمساک به بررسی برخی از شرایط، مورد تحلیل قرار داد. نخست، شرایطی که دستگاه دیپلماسی و وزارت امور خارجه باعث «ایجاد» آن شده است و دوم، شرایطی که منبعث از «تحمیل» آمریکایی‌ها به این کشورهاست.

در چند سال اخیر متأسفانه جهان اسلام با عملکرد تکفیری‌ها بین دو اسلام لیبرالی و اسلام تکفیری به شکلی قرار گرفته که حق مردم فلسطین در بازگشت به سرزمین خودشان به حاشیه رفته است.

عربستان سعودی و برخی از کشورهای حاشیه‌ای خلیج‌فارس به‌همراه برخی کشورهای وابسته‌ی عربی به‌شدت از نفوذ ایران در جهان عرب آشفته‌اند. تا حدی که دست به اقدامات سراسیمه و آشفته‌ای می‌زنند که بعد از مدتی جز افتضاح سیاسی و دیپلماتیک، چیزی به بار نمی‌آورد؛ شبیه آنچه در ائتلاف 34 کشور برای مهار ایران آن را دیدیم.

شبکه داخلی همکار غرب می‌داند که اگر با وضع کنونی به انتخابات پیش‌رو وارد شود، بهره چندانی نخواهد داشت. اینجاست که بازی دوسربرد غرب و جریان غرب‌گرای داخلی شکل می‌گیرد. از سویی رئیس‌جمهور جدید امریکا از تهدید نظامی سخن می‌گوید و در سوی دیگر غرب‌گرایان داخلی پالس وحشت از این طبل توخالی را ارسال می‌کنند.

کشور ما در جایگاهی در سطح منطقه‌ای و بین‌المللی قرار دارد که لاجرم تبدیل به یک مدل سیاسی-فرهنگی مطلوب نزد ملت‌های منطقه شده است. ارائه‌ی یک سیاست چندصدایی از جانب نخبگان سیاسی و فریاد کشیدن آن‌ها روی هم، باعث ارائه‌ی یک تصویر نامطلوب از ایران خواهد شد.

آرشیو

روز : ماه : سال :