یکی از مسائلی که در حوزه‌ی سیاست خارجی بایستی به آن توجه داشت، به فراموشی سپردن مسائل مورد علاقه‌ی انقلاب اسلامی و جمهوری اسلامی در حوزه‌ی سیاست خارجی و نظام بین‌الملل است. دولت با تمرکز بر تسهیل و بهبود رابطه با غرب، سایر حوزه‌های سیاست خارجی را مورد بی‌مهری قرار داد.

وزیر خارجه‌ی فرانسه در اظهاراتی جسورانه بیان می‌کند که ایران به قراردادهای تجاری با کشورهای دیگر احتیاج دارد و او تصور نمی‌کند که برگزاری مانور نظامی مشترک کشورش با آمریکایی‌ها برای مقابله با تهدید ایران، با واکنشی از ناحیه‌ی تهران مواجه شود. چرا؟

در چند سال اخیر متأسفانه جهان اسلام با عملکرد تکفیری‌ها بین دو اسلام لیبرالی و اسلام تکفیری به شکلی قرار گرفته که حق مردم فلسطین در بازگشت به سرزمین خودشان به حاشیه رفته است.

ترکیه و عربستان در نشست امنیتی مونیخ، مواضع ضدایرانی خود را به‌صراحت بیان داشتند. علل این موضوع را می‌توان با استمساک به بررسی برخی از شرایط، مورد تحلیل قرار داد. نخست، شرایطی که دستگاه دیپلماسی و وزارت امور خارجه باعث «ایجاد» آن شده است و دوم، شرایطی که منبعث از «تحمیل» آمریکایی‌ها به این کشورهاست.

شبکه داخلی همکار غرب می‌داند که اگر با وضع کنونی به انتخابات پیش‌رو وارد شود، بهره چندانی نخواهد داشت. اینجاست که بازی دوسربرد غرب و جریان غرب‌گرای داخلی شکل می‌گیرد. از سویی رئیس‌جمهور جدید امریکا از تهدید نظامی سخن می‌گوید و در سوی دیگر غرب‌گرایان داخلی پالس وحشت از این طبل توخالی را ارسال می‌کنند.

آرشیو

روز : ماه : سال :