هستند دولت‌هایی که به‌رغم اعتقاد کامل به آموزه‌های اقتصاد آزاد، هرازچندگاهی سرکی به بازار عرضه و تقاضا کشیده و منویات فکری خود را، آن‌هم به‌صورت دستوری، بر آن اعمال می‌کنند. از اقتصاد چین که برای افزایش صادرات و مانع‌تراشی بر سر واردات خود، کاهش ارزش پول ملی خود (یوان) را سرلوحه‌ی سیاست‌های پولی قرار داده تا کویت و عمان که به‌واسطه‌ی اقتصاد واردات‌محورشان به‌هیچ‌وجه زیر بار کاهش ارزش دینار و ریال خود نمی‌روند.

ادامه دادن به مسیر ایجاد دوقطبی و متن کردن حاشیه درواقع کمک کردن به دشمن است برای ضربه زدن به قوه‌ای که از عناصر اقتدار ملیِ ایران اسلامی است و قاطعانه و با شجاعت در برابر مفاسد ایستاده و از این طریق راه پیشرفت ایران اسلامی را هموار می‌کند.

در مقیاس با آخوندزاده، ملکم‌خان به ظاهر هم که شده، نفی و انکار دین را لازمه‌ی ترقی و پیشرفت نمی‌داند. وی کوشیده است در این مسیر دچار افراط‌‌گرایی آخوندزاده نشود. لذا ملکم‌خان البته با تظاهر به مسلمانی و توسل به اسلام و استفاده‌ی ابزاری از دین مانع مخالفین احتمالی ایده‌اش شود.

در کشور ما مردم همیشه در مسائل سیاسی و اجتماعی در صحنه و در کنار مسئولین حضور دارند، ولی وقتی مشکلی در اقتصاد پیش می‌آید، تمایلی به همکاری با دولتمردان ندارند. چرا؟

همانند گذشته جزئیات دقیق محاسبات شاخص‌های اقتصادی اعلام نمی‌گردد. با این اوصاف، دیگر اعتمادی به اعداد و ارقام اعلام‌شده توسط نهادهای رسمی وجود ندارد، اما رشد اقتصادی 4/7درصدی در شش ماهه‌ی اول 1395 آماری فوق‌العاده عجیب است که در ادامه به اشکالات وارده بر این نرخ خواهیم پرداخت.

آرشیو

روز : ماه : سال :