انحصاری بودن رشته پزشکی و عدم افزایش ظرفیت پذیرفته شدگان در این رشته در سال های گذشته باعث کاهش کادر درمانی بیمارستان ها به مرور شده است و امروز کادر درمانی پاسخگوی تعداد بیماران کرونایی در کشور نیست.

به گزارش نیلکوه به نقل از راه دانا؛ طی هفته‌های گذشته و با ورود ویروس کرونا به کشور، کادر درمانی بیمارستان ها اعم از پزشک و پرستار درگیر مبارزه با این ویروس و درمان و مراقبت از بیماران کرونایی و یا مشکوک به کرونا هستند.

در همین راستا از هفته گذشته تا کنون تعدادی از پرستاران و پزشکان و متخصصان که با بیماران کرونایی در ارتباط بوده و به درمان آنها می پرداختند متاسفانه با ابتلا به این بیماری فوت شده اند.

در همین راستا شهرهایی که درگیری بیشتری با این بیماری دارند با کمبود نیرو مواجه شده و بارها اعلام کردند که به کمک پرستاران و پزشکان داوطلب نیازمند هستند اما در هفته های اخیر با وجود به کارگیری حداکثر ظرفیت کادر درمانی در بیمارستان ها بازهم کمبود پزشک و پرستار در کشور یکی از مشکلاتی است که در دوهفته گذشته وزارت بهداشت با آن دست و پنجه نرم کرده است.

بررسی آمارهای جهانی حاکی از آن است که سرانه بیمارستان در کشور ایران بسیار پایین است؛ در شرایطی که چین به ازای هر 1000 نفر حدود 4.3 تخت در کشور خود دارد و رتبه 19 را به خود اختصاص داده، اما ایران حدود 1.5 تخت به ازای 1000 نفر دارد و این آمار نامطلوبی برای کشور است.


اگر در کشورهایی مثل ژاپن و کره جنوبی با وجود شیوع کرونا، مرگ و میر پایین است یک دلیل آن وجود زیرساختهای کافی مثل تخت برای مراقبت از بیماران است. در عین حال چین ظرف یک ماه دو بیمارستان هزار تخت‌خوابی برای کرونا ساخت. امّا در ایران زیرساختهای مراقبتی کافی برای هجوم بیماران به بیمارستان‌ها وجود ندارد.

نکته مهم تر از زیرساخت ها در کشور انحصاری بودن رشته پزشکی در سال ها گذشته است. سرانه پزشک در ایران با سایر کشورهای اروپایی و آمریکایی بسیار پایین بوده و بر اساس آمار رسمی در حال حاضر سرانه کشور به ازای هر 10 هزار نفر، 11 پزشک است. این در حالی است که در حال حاضر هم سرانه پزشک پایین است و هم نامتوازن پزشکان در رشته های مختلف تربیت شده اند.

به عنوان یک مثال ملموس می توان به کنکور سال گذشته اشاره کرد؛ در آزمون کنکور سال 98 نزدیک 637 هزار نفر در گروه آزمایشی تجربی شرکت کردند که در اصل رقابت اصلی برای ورود به یکی از سه رشته پرطرفدار پزشکی، دندانپزشکی و داروسازی بود؛ به عبارت دیگر کمتر از یک و نیم درصد از متقاصیان موفق به ورود به یکی از این سه رشته شدند.

در حقیقت در خوشبینانه ترین حالت در هر سال تنها 9 هزار و 500 پزشک، داروساز، دندانپزشک و ... تربیت می شوند که همه آنها در ایران نمانده و برخی از آنها نیز از کشور خارج می شوند از طرف دیگر تنها یک سوم این تعداد وارد حرفه پزشکی می شوند.

گفته شده است شاخص سرانه تعداد پزشک در بسیاری از کشور‌های پیشروی حوزه سلامت عموماً بین ۳۰ تا ۴۰ پزشک به‌ازای هر ۱۰۰۰۰ است در حالی که سرانه تعداد پزشک در ایران ۱۱ نفر به‌ازای هر ۱۰۰۰۰ نفر است!

بدیهی است که کمبود پزشک ناشی از پایین بودن ظرفیت پذیرش رشته پزشکی است. در سال های گذشته برخلاف رویه معمول در دنیا، سیاستگذاری و اجرا در حوزه آموزش پزشکی به وزارت بهداشت و خود پزشکان واگذار شده است. تعارض بین منافع صنفی پزشکان با مصالح عمومی جامعه باعث شده است تا پزشکان با کنترل ورودی رشته های پزشکی سعی در حفظ بازار انحصاری خود داشته باشند.

این انحصار تا جایی پیش رفته است که مثلا در رشته گوش و حلق و بینی در 10 سال گذشته ظرفیت پذیرش تنها 5 نفر بود و یا در رشته هایی نظیر چشم پزشکی و ... هم به همین ظرفیت به همین شکل است.

این انحصار در نهایت به کاهش کادر درمانی بیمارستان ها و مراکز درمانی انجامید که امروز شاهد هستیم برخی از بیمارستان ها کادر درمانی کافی برای مقابله با کرونا را در اختیار ندارند و همین مساله منجر به خستگی بیش از حد و کاهش توان پزشکان در این خصوص شده است.

آرشیو

روز : ماه : سال :